A time of terror?

Naast het bechrijven van terreur via denkers van alle tijden - of zij terreur nu als een rationele zaak zien (Hegel, Machiavelli) of een wanhoopsdaad (Camus), een massaficatie en objectivering in een continue revolte (Arendt) of een reactie tegen een globalisering (Gray) enz. - is allicht nog het belangrijkst dat we ons buigen - zoals Derrida reeds deed - over het begrip 'terreur' en de vraag hoe dit tot een begrip wordt gevormd. Hierin heeft de media uiteraard een grote rol - is zij allicht de protagonist van het hele gebeuren. (Opmerkelijk is reeds dat men bijna uitsluitend met de termen 'terreur' en 'terrorisme' wordt geconfronteerd dmv Westerse zenders.)
Zoals in mijn vorige berichten ben ik het eens met het feit dat terreur of terrorisme (wat in de eerste plaats louter 'woorden' zijn) nooit te definiëren zijn. Of het zou in een louter, absolute negativiteit moeten gebeuren. En dat is m.i. wel mogelijk. Zoals ik reeds aangaf is een terroristische daad on-feitelijk, non-factisch en gekenmerkt door een absolute sublimiteit. Het is gelegen 'voorbij' leven-dood (denk aan Arendt). In dat verlengde allicht voorbij elke positiviteit die de filosofie zou willen inbrengen. Zij is aanwezig en niet aanwezig. Zij is aanwezig, want een waarachtig gebeuren. Zij is niet aanwezig, want niet-conceptualiseerbaar (en al zeker niet via Hegels dialectiek). (Wat een extremiteit als een aanslag zo gevaarlijk maakt, is dat wat men hiertegenover wil plaatsen al snel op haar beurt een absoluutheidskarakter krijgt - ze wordt immers gevoed door het tegen-overgestelde.)
Spreken over een 'tijd(perk) van terreur' is onmogelijk. Enerzijds omdat dit niet iets nieuws is en anderzijds - en voornamelijk - omdat men op die manier de fouten die men zelf maakte kan vergeten, en erger, kan beschouwen als on-terroristisch (zie bv. de atoombom op Hiroshima)).
Spreken over een 'tijdperk van terreur' is jezelf de rol toekennen van belaagde (iets waar de VS blijkbaar erg goed in is). Hier speelt de media uiteraard op in - men vergeet dat de terreur van de 21ste eeuw te maken heeft met marktfundamentalisme en globalisering (zie John Gray) en weinig met godsdienst of secularisering. Zoals ik reeds vermelde in een citaat: de VS en de 'fundamentalisten' zijn beiden even modern(istisch), kennen beiden het identiteitsgevoel jegens het land van herkomst. Het modernisme van de VS is op dat punt nog gevaarlijker: ze geloven nog steeds in een God die hen beschermt en leidt; hanteren nog steeds een oppositiedenken van goed-kwaad; gebruiken terminologie die eenvoudigweg problematisch is, zoals 'as van het kwaad', 'kruistocht' enz. Samen met de media zorgen ze zo voor de rol van belaagde en vrome christenen.
Wil men terrorisme in een bepaalde tijd gieten, dan verzint men een 'demarcatie' - van dan tot dan en al wat er voor of na komt valt er buiten. Hoewel terrorisme net een sluimerend gegeven is dat geen 'tijd' kent.