"Het terrorisme onthult de blinde vlek van de Westerse cultuur die zichzelf zuiver acht. Terrorisme wordt geboren in het hart van deze vlek. Een cultuur kan zichzelf slechts door uitsluiting zuiver en goed achten. De uitsluiting is het eerste geweld. Het allereerste geweld komt niet van buiten [...]."

REFERENTIE: Zinvol Geweld, blz. 8

COMMENTAAR: Hier wordt in zekere zin het oppositiedenken mee getoond, wat ons laat denken aan Derrida en het logocentrisme. Dit laatste (het logocentrisme) is immers een oppositiedenken: norm vs. afwijking. Interessant nu, is het verband: bij Derrida lezen we dat dit logocentrisme scheuren vertoont (zelf-deconstructie) omdat het verdrongene zich niet laat wegwerken (in zekere zin zelfs constitutief is voor een bepaalde vorm van betekenis e.d.). Streeft men een bepaalde hiërarchische oppositie na - in welke context ook, dan maakt men zich schuldig aan terreur.

Men is dit oppositiedenken echter nog niet verleerd. Men institutioneert geweld, tracht haar te duiden via betekenis of zinloosheid. Men is nog steeds 'modern(istisch)'. Reeds Nietzsche en Freud spraken van driften die steeds een ambiguïteit tonen (zie ook Merleau-Ponty's Sens et nonsens - Merleau-Ponty verzet zich tegen de rationaliteit die deze ambiguïteit wenst weg te werken. Ze zijn echter onwisselbaar. Sens en nonsens veronderstellen elkaar).

Het gevaar van ambiguïteit bestaat er echter in dat, zo men haar aanvaard, in zekere zin de twijfel zal vernietigd worden.