"Door zich los te maken van de Franse revolutie negeerde Camus de geschiedenis [volgens Sartre]. Daarmee ook [...] onherroepelijk de loop van de gechiedenis, die [...] zou uitmonden in een waarlijke humaniteit. De terreur was dus diensig aan de geschiedenis."

REFERENTIE: Zinvol Geweld, blz. 65 (eigen cursivering)

COMMENTAAR: Twee zaken zijn m.i. zorgwekkend: enerzijds is Sartre hier een onvervalste dialecticus (of hij nu gelooft in de uiteindelijk Aufhebung of niet) en anderzijds gelooft hij in het humanisme (waarover later meer).